przez myśl przeszło mi ostatnio, jak spersonifikować i nadać kształt temu, czego się boję lub co przyprawia mnie o to, co nieodłączne. nie byłaby to żadna konkretna osoba ni zwierzę, a jednak postura człekopodobna, w głowie miałam już klekot kości zespojonych trybikami zegarowymi, przerażający pół.uśmiech obdarty ze skóry i mięśni, żyły jak kable krzywo urwane z zaschniętą krwią na końcach, pajęcze kończyny pląsające gdzieś między moim łóżkiem a oknem w poszukiwaniu dobrej pozycji do strzału.
i pomimo makabreski jednocześnie odczuwam jakąś sympatię do tej postaci, która potrafi wyczuć, kiedy się ulotnić a kiedy uderzyć w tył głowy, przybywa po to, żeby docenić wagę chwil dobrych a raczej po swoim odejściu nadaje dobru znaczenie. ta postać wie wszystko, ponieważ sama kształtuje i podsuwa mi sugestie, choć nie zawsze je aprobuję, ai nie zawsze im zaprzeczam.
wyobrażam sobie, że po prostu robi sobie przerwy - wychodzi na spacer albo kradnie mi papierosy i połową pełnej twarzy stara się wypalić choć trochę pomimo żelaznych płuc. zastanawiam się, jaka jest jej dłoń w dotyku, kiedy skóra zapada się i zwija między kośćmi.
a być może skrywa się pod tym, co mogłoby przyciągnąć mnie a nastę.pnie znokautować,
i jaką ma twarz, gdy się śmieje?
czasem myślę, że musi mieć pełną mimikę, albo wręcz przeciwnie, zalana apatią patrzy wzrokiem wyroczni.
a kiedy uciekam, ona goni mnie, śledzi tak, że wyczuwam ją wszędzie i wiem, że robi to świadomie. chce mi pokazać, że nie ś.pi, choć ma tylu szpiegów i wysłanników, gotowych zrobić wszystko. w nocy boję się odwrócić, żeby nie ujawniła się na pustej ulicy. nawet teraz trzyma brodę na moim ramieniu, patrzy na każde słowo. jest bardzo cicha, nie potrzebuje mocniejszych słów niż używa, bo wie, że na każde nowe z jej poczynań słabnie moje antidotum.
powoli wpina paznokcie w prawą stronę karku, całując mnie na dobranoc jednocześnie szepcząc mi obawy skonstruowane przez nią samą, a które w chwilę pędzą i moim krwiobiegiem, i z każdej możliwej ciała cząstki kierują się do serca.

.nie mogę oglądać naiwnych filmów o prostym morale, które kończą się banalnie
nie teraz.